Geen promotie na sneldammen

Zaterdag 2 maart stond de lang verwachte promotiewedstrijd tegen 020 2 uit Amstelveen op het programma. 020 2 vond het niet zo heel erg om te degraderen gezien de bizarre reisafstanden in Hoofdklasse A vanuit Amsterdam. En voor Den Haag was het ook geen uitgemaakte zaak dat dit team hoofdklasse-waardig zou zijn. Beide clubs besloten echter hun sportieve plicht uiterst serieus te nemen en zo werd het toch een spannende wedstrijd. Ook al omdat 020 besloot ijzersterk op te komen. En dat terwijl Den Haag de vakantie vierende Hans den Engelsman moest missen.
De wedstrijd was net een uur oud toen de eerste remise een feit was. Frans van Eenennaam, die vanwege buitengewone prestaties in de onderlinge bekercompetitie een invalplek aan bord 1 had verdiend, schoffelde tegen Erik Brunsman in no time alle schijven van het bord. Bij Roy Bidesi ging het minder voortvarend. Hij ging ten onder aan irritaties en een ongezonde korte vleugel en kon ook snel opgeven. Intussen was wel duidelijk dat aan bord 9 en 10 Herman Vroom en Frans Teijn - geheel volgens planning - voordeel kregen tegen de twee tegenstanders met een 1000- rating.
Jan Kok en Nico Leemberg behaalden geheel gelijkwaardige remises en dat gold eigenlijk ook voor de partij van Pertap Malahé, al leek die door twee combinaties wel een stuk spectaculairder. Nadat Herman en Frans inderdaad de punten binnen hadden gehaald, stond er een Haagse voorsprong op het scorebord. Dat werd echter snel gevolgd door een doorbraak die Piet Lodder open zette tegen de sterkste Amstelvener Jan Pieter Drost. Zonde, want Piet had lang geen krimp gegeven in een spannende partij.
Bij de 8-8 tussenstand waren de ogen gericht op de borden van Hein van Dee en Gerard de Groot, waar optisch voordelige standen op het bord stonden. In de partij van Hein bleek het voordeel echter ruim onvoldoende en hij besloot de eer aan Gerard te laten. Gerard speelde tegen remisekoning Wiebo Drost vanuit een Keller-opening een partij die eigenlijk niet in remise leek te kunnen eindigen. Nadat Gerard op de 40ste zet met nog 1 seconde marge een kloknederlaag had voorkomen, leek het voordeel zeer groot te worden. Op de 46ste zet werd niet de meest kansrijke voortzetting gekozen en was toch nog snel remise. 10-10 dus en sneldammen voor de beslissing.
Het sneldammen ging al snel mis. Hein van Dee won een schijf, verloor deze weer en toen ook nog de partij. Ook Pertap liep tegen een combinatie aan en verloor. Frans Teijn won wel weer en Herman stond ook gewonnen, maar de daaropvolgende nederlagen van Piet en Roy konden niet meer goed gemaakt worden. Het werd dus 12-8 en daarmee bleef 020 2 in de Hoofdklasse en Den Haag in de Eerste Klasse.
Desondanks kan met grote tevredenheid worden teruggekeken op een leuk seizoen waar zeer goed gepresteerd werd. Vrijwel alle spelers wisten hun rating te verhogen. Hein van Dee werd topscorer met 15 uit 12, op de voet gevolgd door Jan Kok met 14 uit 10. Jan Kok haalde ook de hoogste toernooiprestatierating (1239).

Combinatieteam sluit goed seizoen in stijl af

De laatste wedstrijd van het Combinatieteam was tegen het jeugdige Reeuwijk CT.  Jeremy Pauwels en Hedwig Callender troffen de gebroeders Glas en hadden een gemakkelijke middag. Ook Rinus Snellaars had een jonge tegenstander, maar hij nam wat gas terug en nam genoegen met remise. Harold Jagram en Alex Kruyshoop bouwden de voorsprong verder uit, al had laatstgenoemde daarbij de hulp van Piet van Eeden nodig. 

Frans van Eenennaam ging het lastige eindspel tegen Peter Pippel de fout in, maar Jeroen Wit bracht de marge weer op acht punten en werd zo matchwinner en topscorer van het team. Radjen Kalloe had in Hans de Knikker een gelijkwaardige tegenstander met een verwacht resultaat: remise. Oedebhaan Dihal had lang nodig om zijn voordeel tegen Maaike de Bruin in winst om te zetten en Nerin Bisseswar deelde de punten met Stan van der Meer.

Het Combinatieteam behaalde totaal vijftien punten en bereikte hiermee een mooie vierde plaats.

Tweede plaats voor het eerste team

Het eerste team heeft ook in de slotronde goed gespeeld en concurrent Damlust 2 op afstand gehouden. De wedstrijd werd met 11-9 gewonnen en het tiental eindigde daardoor op een zeer mooie tweede plaats, achter CCR 2 dat dit seizoen verrassend presteerde. De tweede plaats geeft recht op een promotiewedstrijd, die op 2 maart gespeeld wordt.
Damlust was met het sterkste team naar Den Haag gekomen, want bij winst zouden zij de nacompetitie kunnen halen. Maar in de wedstrijd kwam dat er niet goed uit. Hans den Engelsman had een groot voordeel in rating en met zijn bekende drukspel kwam dat ook in de partij tot uiting. Het voordeel werd steeds groter en in het eindspel resulteerde dat in winst. Intussen had Frans Teijn zijn goede partij in remise zien eindigen. Ook Gerard de Groot bood remise aan. Na een spectaculair middenspel had hij groot voordeel, maar de bedenktijd ontbrak om het goed af te maken. Herman Vroom stond al langer gewonnen en speelde zijn partij foutloos uit, daarmee de marge vergrotend tot vier punten. Hein van Dee speelde zijn bekende flankaanval, die dit keer niet doorsloeg: remise.
Damlust zou echter nog wel terug in de wedstrijd komen. Bas Baksoellah kreeg groot terreinnadeel en moest het centrum aan zijn tegenstander laten. Hij maakte daarna geen kans meer. Nico Leemberg speelde een spannende partij met opgedrongen randschijven. Nico leek wat moeilijk te staan, maar uiteindelijk was het gewoon gelijk.
De bovenste drie borden waren toen nog bezig. Piet Lodder leverde een prima prestatie door Peter van Eck op remise te houden. Dat leek ook haalbaar voor Roy Bidesi die Ruud Kloosterman tegenover zich had. Maar in een 5-om-5 koos Roy net de verkeerde variant die Ruud fraai wist te winnen.
Bij een 9-9 stand was alleen Pertap nog bezig met een voordelig maar waarschijnlijk remise-achtig eindspel. Hoewel we bij 10-10 ook de nacompetitie hadden bereikt, ging Pertap voor het volledige resultaat. Nadat hij een eerste schijf had gewonnen, maakte hij het met een sluw motief uit, en werd daarmee matchwinnaar. Een zwaar bevochten, maar zeer fraaie 11-9 winst was de beloning voor het eerste.

Negental verliest in Haarlem

Op donderdag waren er slechts acht spelers bereid gevonden om naar Haarlem af te reizen voor het Combinatieteam. Vrijdag kwam er slechts één speler bij. Op zaterdag werd dus bord 10 leeg gelaten. Helaas zat daar de zwakste Haarlemmer, Joep Kerkhoff, die dus de stand op 2-0 bracht. Deze voorsprong voor de gastheren was echter van korte duur, Alex Kruyshoop was er als de kippen bij om te combineren naar schijfwinst. Dimitri Otto had slagkeus en sloeg verkeerd, zodat Alex twee schijven voor kwam en ook nog eens doorbrak. Lastminute-invaller Radjin Chandarsing wist het team niet op voorsprong te brengen, maar een achterstand kwam er evenmin. Nerin Bisseswar had Carlo Koopman de 4-4 op zijn conto kunnen hebben door in het middenspel de stand te vereenvoudigen met een drie-om-drie. Later ging hij in de fout en stonden de Haarlemmers op voorsprong. 

Het zat Hedwig Callender niet mee en ook hij redde het niet tegen Rob van de Klashorst. Hopelijk gaat het hem op het NK (C) in Westerhaar beter af. De tegenstanders hebben in elk geval een lagere rating van Van de Klashorst. Het zat de andere NK-deelnemer, maar dan voor categorie B, wel mee. Radjen Kalloe had in Ron Tielrooij een lastige tegenstander, maar wist er wel een punt uit te slepen. Dit was eerder Harold Jagram al gelukt tegen Paul Smit. Oedebhaan Dihal redde het helaas niet tegen Jan Esselman, zodat de nederlaag een feit was. Frans van Eenennaam en Jeroen Wit hadden de schade nog beperkt kunnen houden tot 11-9, maar Frans ging tegen Frans Elzenga in het eindspel met twee schijven meer in de fout, zodat zijn naamgenoot nog remise wist te spelen. En ook Jeroen wist niet te winnen.

Klein lichtpuntje: met ook De Hofstad Dammers en DOS Delft in dezelfde zaal was de stand Noord-Holland versus Zuid-Holland 30-30, maar dat was voornamelijk te danken aan de Delftenaren die met 6-14 naar de Prinsenstad terugkeerden. 

Op zaterdag 16 februari de laatste wedstrijd van het seizoen, DEZ Reeuwijk CT is dan de tegenstander in De Kameleon.

Turbulente 10-10 in Leiden

Het eerste heeft in een vreemde wedstrijd gelijk gespeeld tegen het Leids Damgenootschap. De wedstrijd leek op het ene moment in het voordeel van Den Haag te gaan eindigen en het andere moment in Leids voordeel. De 10-10 was uiteindelijk een terechte uitslag.
Frans Teijn begon slecht aan de wedstrijd. Hij trof in Bert Dollekamp de sterkste Leidenaar en liep ook nog in een openingscombinatie waarna hij kansloos was. Nico Leemberg herstelde snel het evenwicht door Jack van der Plas weg te combineren. Herman Vroom leek in de verdrukking te komen tegen Hans Kreder, maar de vrede werd al snel getekend.
Deze 3-3 tussenstand bleef een tijdje op het scorebord staan. Ook al omdat de tegenstander van Hein van Dee ruim 20 minuten nadacht over het remise-aanbod. Na die 20 minuten had Hein spijt van zijn aanbod. Want Bas Baksoellah was intussen in de problemen gekomen tegen Evert Bronstring en Jan Kok, die na een zeer scherpe opening fraai een schijf won, bleek niet te kunnen winnen. Gerard de Groot speelde intussen een van zijn slechtste partijen, ondaks een ratingvoordeel van ruim 200 punten. Zijn tegenstander wist tot drie maal toe niet te profiteren, waarna ook hier tot remise werd besloten.
Een drama voltrok zich aan bord 9, waar Piet Lodder zijn tegenstander een winnende doorbraak aanbood, terwijl Piet deze twee zetten eerder wel gezien had. Roy Bidesi had deze achterstand weer goed kunnen maken. Roy speelde en ijzersterke partij tegen Hans Tangelder, de Leidse topscorer. Hij vergat zichzelf echter te belonen en zijn tegenstander maakte in het eindspel nog volkomen tegen de verhouding in remise. Hans den Engelsman zorgde wel voor de gelijkmaker. Zijn enorme terreinvoordeel betaalde zich nu wel uit en na nauwkeurig spel kon Hans de felicitaties in ontvangst nemen.
Met nog twee partijen te gaan leek een nederlaag onafwendbaar. Maar Bas bleef rustig tegen Evert en kon uiteindelijk nog net de remise forceren. Ook Jan Kok moest nog even opletten in een 4-om-4 dammeneindspel, maar ook hij speelde het foutloos zodat de 10-10 net gehaald werd. In de laatste ronde wordt het nog spannend. CCR 2 is weliswaar al kampioen, maar er zijn nog vijf kandidaten voor de twee plekken voor promotiewedstrijden. Het eerste team heeft daarvoor nog een punt nodig.

Derde speelt gelijk in Rotterdam maar krijgt toch twee punten

In zijn eigen stad opende Frans Teijn voor het derde de score door eenvoudig Edward Botse te verslaan. Hedwig Callender trof het aan bord niet, Djin Jharap was zijn tegenstander. Ze maakten er een mooie partij van, maar helaas trok Hedwig aan het kortste eind. Ook een spannende partij voor Edwin de Jager tegen Sjaam Biekram, maar nu winst voor Den Haag 3. Zou er winst voor het Haagse team in zitten? De kans daarop werd een stuk kleiner toen Alex Kruyshoop combinatief verloor van Marlon Mangroe. Een pluim voor Hans van de Vijver, die ondanks verhuisperikelen toch achter het bord zat. En met een blauwe vermelding door een remise tegen Harry Bisambhar. Even voor het einde van deze partij had Radjan Gobardhan remise aangeboden aan Oedebhaan Dihal. De gelegenheidskopman sloeg dit af, omdat hij beter stond. Helaas kon hij de winst niet vinden en bood even later zelf remise aan, die wederom werd afgeslagen. Maar uiteindelijk moesten beiden toch in een puntendeling berusten.

Vrijdag bleek dat de tegenstander van Alex reeds vier keer in het eerste van CCR had gespeeld en dus niet meer speelgerechtigd was voor CCR 2 uit te komen. Alex won daardoor reglementair. De uitslag van de wedstrijd veranderde daarmee van 6-6 in 4-8. Kampioen van de 1e Klasse is VELO geworden, zodat de Wateringers en ons tweede van klasse wisselen.

De laatste wedstrijd van het seizoen is op 12 februari thuis tegen Naaldwijk, met als inzet de derde plaats en misschien zelfs de tweede, maar dan moet KDC verliezen van De Lier.

Einde aan zegereeks van het eerste

Het eerste team is na een lange reeks van overwinningen tegen een nederlaag aangelopen. De Haarlemse Damclub was met maar liefst 13-7 te sterk. Waar het in veel voorgaande wedstrijden vaak een beetje mee zat, zat het nu heel erg tegen.

Het ging al vroeg in de wedstrijd fout aan de hoogste borden tegen de Haarlemse toppers Mark Deurlo en Stefan Stolwijk. Gerard de Groot had tegen Deurlo best een goede opening. In een vrijwel contactloze stelling lette Gerard even niet op en trapte in een 3-om-3 doorbraak. Hetzelfde lot trof Piet Lodder. Tegen Stolwijk kwam hij zeer sterk uit de opening, maar hij liet zich onnodig naar de bordrand dringen en bleef daardoor net buiten het bereik van de remise. Roy Bidesi kreeg helaas geen kansen tegen een invaller, dus was de stand al snel 1-5 in het voordeel van de bezoekers.

Jan Kok had geen klagen toen zijn tegenstander een hele reeks mindere zetten produceerde. Hij won dan ook gedecideerd. Inmiddels stond ook Frans Teijn verloren. Frans kreeg nog een kans op remise aangeboden door af te wikkelen naar een theoretisch 4-om-2 eindspel, maar toen hij dat naliet was het ook voor hem gebeurd. En de achterstand werd nog groter toen Pertap Malahé ten onder ging aan een overbelaste lange vleugel. Pertap kwam nog wel in de buurt van de damlijn, maar dam halen was steeds onmogelijk.

Toch was er bij de 3-9 achterstand nog wel een klein kansje. Het kleine voordeel van Hein van Dee bleek tegen de taaie Roberto Vesciano onvoldoende voor winst, maar zowel bij Bas Baksoellah, Nico Leemberg en Hans den Engelsman leken er mogelijkheden te zijn. Helaas trapte Bas in een gewonnen stand nog in een valstrik die zijn tegenstander een remise opleverde. Hans den Engelsman werd opnieuw niet beloond voor een strategisch mooi gespeelde partij en moest in remise berusten. En ook het optisch voordeel van Nico werd in werkelijkheid niet concreet.

Een 7-13 nederlaag derhalve, maar na alle fraaie overwinningen van dit seizoen, was dit niet meer dan een klein smetje op een nu al goed damseizoen.